PATİKAR

Ben yaştaki eski arkadaşım Bahriye kalp krizi geçirip öldükten sonra, Maltepe’deki evi satıp Ayvalık’a gittim ve orada bir ev kiraladım.

Çok kızdı oğlum ile gelinim, “Ayvalık’ta ne var ki?” dediler; “Zeytinyağı var” dedim güldüler. Bankadan aldığım faiz Ayvalık’taki kiraya yetiyor da artıyordu bile.

Geçenlerde Maltepe’den eski arkadaşım Hüsne telefon açtı. Kocası Tayyar ölünce o da Eskişehir’e oğlunun yanına taşınmıştı. “Kız senin torunu oğlum bir çalgılı meyhanenin kapısında görmüş. Senin torun patikar olmuş” dedi bana. Sordum ama o da “patikar”ın ne olduğunu pek iyi bilmiyordu.

“Bankalardaki koruma görevlisi gibi bir şeymiş galiba. Kavga filan çıkarsa onlar ayırıyormuş” dedi.

Babası gibi iri yapılıdır torunum. Oğluma telefon açtım, ” Yok öyle bir şey, Tarık bir muhasebecide çalışıyor” dedi bana.

Geçen akşam geç saat kapı çalındı. Tarık yanında onun yaşlarında, güzel bir genç kızla çıkageldi. “Babanne biz birkaç gece burada kalacağız” dedi.

Kızla ikisi oldukça huzursuzdular, sanki birileri vardı peşlerinde.

“Oğlum kim bu kız? Tahsin deden görse inan çok kızar bana, onları ne diye eve aldın der. Ayrı odalarda yatın bari, ben salonda yatarım” dedim sonra.

O gece bütün gece telefonla birileriyle konuştu ikisi de. Ertesi sabah kahvaltı bile etmeden çekip gittiler. Patikar’ın ne olduğunu bile sormama fırsat olmadı.

Torunumun yattığı odada unuttuğu bir gazetede Tarık’ın bir resmi vardı ve haberde, “Body Guard’ın Bıçakladığı Adam Hastanede” yazıyordu.

İki gün sonra daha da üzüldüm. Mahalleden biri telefon açıp, oğlumun gelinimi bir Rus ile aldattığını, gelinimin boşanma davası açtığını, “Oğlunun borcu çokmuş yakında senden para istemeye gelir”diyerek anlattı bana.

Ben de kendime bir patikar bulayım bari…